Zostawianie dziecka samego w domu

Время на прочтение: 3 минут(ы)

Proste zasady na czas, kiedy nie ma Cię obok

Dla wielu rodziców zostawienie dziecka samego w domu jest równie stresujące jak pozwolenie mu na samodzielne wyjście. Co będzie, jeśli ktoś zadzwoni do drzwi? A jeśli coś wydarzy się w mieszkaniu? Taki niepokój jest całkowicie zrozumiały. Można go jednak zmniejszyć, jeśli wcześniej spokojnie omówisz z dzieckiem jasne zasady i trochę je razem przećwiczycie.

Kiedy dziecko jest gotowe, żeby zostać samo w domu

Nie ma jednej „właściwej” granicy wieku – najważniejsze jest to, jak dziecko zachowuje się w domu.

Najpewniej możesz zacząć od krótkiego zostawiania dziecka samego, jeśli:

  • nie boi się zostawać samo, nawet przez krótki czas;
  • wie, jak do Ciebie zadzwonić;
  • rozumie podstawowe zasady bezpieczeństwa;
  • potrafi zająć się sobą bez ciągłego nadzoru;
  • nie ma skłonności do ryzykownych eksperymentów, na przykład z kuchenką lub urządzeniami elektrycznymi.

Jak zacząć zostawiać dziecko samo w domu

Nie ma potrzeby od razu wychodzić na długo. Zarówno Ty, jak i dziecko potrzebujecie czasu, żeby oswoić się z tym nowym doświadczeniem. Najlepiej zacząć od krótkich wyjść – na 10–15 minut. Możesz na przykład pójść do sklepu obok albo szybko wyjść z psem.

Stopniowo wydłużaj ten czas: najpierw do 10–15 minut, potem do 20–30 minut, a później do godziny. Na początku możecie też umówić się, że będziecie w kontakcie – na przykład zadzwonicie do siebie po 10 minutach.

I jeszcze jedno: najlepiej wcześniej ustalić, czym dziecko zajmie się podczas Twojej nieobecności. Warto wspólnie ułożyć prosty plan i uwzględnić w nim takie czynności jak odrabianie lekcji, oglądanie bajek albo spokojna zabawa. Dzięki temu Wam obojgu będzie łatwiej zachować spokój.

Najważniejsza zasada: nie otwieraj drzwi

To podstawowa zasada, którą warto szczególnie podkreślić.

Dziecko nie powinno otwierać drzwi nikomu poza rodzicami. Nawet jeśli ktoś mówi, że jest kurierem, sąsiadem, „znajomym rodziców” albo twierdzi, że ma pilną sprawę.

Może ono po prostu nie wdawać się w rozmowę albo powiedzieć przez drzwi: „Nie mogę otworzyć, proszę zadzwonić do moich rodziców.”

Co zrobić, jeśli ktoś dzwoni do drzwi albo puka

Omów z dzieckiem prosty plan działania:

  • Nie otwieraj drzwi;
  • Nie mów, że jesteś sam(-a) w domu;
  • Zadzwoń do rodziców;
  • W razie potrzeby zadzwoń pod numer alarmowy 112.

To ważne, żeby wyjaśnić dziecku, że jeśli nie otworzy drzwi, nic złego się nie stanie i nikomu nie zrobi tym przykrości ani krzywdy. Kurier może zostawić paczkę pod drzwiami, a znajomi rodziny mogą poczekać, aż rodzice wrócą do domu. Bezpieczeństwo dziecka zawsze powinno być najważniejsze. Lepiej nie otworzyć drzwi komuś znajomemu niż przez pomyłkę znaleźć się w niebezpiecznej sytuacji.

Telefon to podstawowe narzędzie bezpieczeństwa

Warto wcześniej sprawdzić, czy dziecko:

  • wie, jak do Ciebie zadzwonić;
  • umie odebrać połączenie;
  • rozumie, do kogo jeszcze może zadzwonić – na przykład do babci, sąsiada lub innych bliskich;
  • ma naładowany telefon.

Możesz też wcześniej przygotować listę zaufanych osób, z którymi dziecko może skontaktować się w razie niebezpieczeństwa. Zapisz ich numery w telefonie dziecka i upewnij się, że wie ono, jak i do kogo zadzwonić.

Możecie również umówić się, że będziecie się regularnie kontaktować, na przykład co 15 minut.

Czego unikać

Omów z dzieckiem, czego nie powinno robić, gdy nie ma Cię w domu.

Na przykład:

  • Nie włączaj kuchenki ani piekarnika;
  • Nie używaj bardziej skomplikowanych urządzeń elektrycznych bez pozwolenia;
  • Nie otwieraj okien i nie wchodź na parapet;
  • Nie wychodź z mieszkania bez pozwolenia;
  • Nie otwieraj drzwi i nie rozmawiaj z obcymi.

Co zrobić, jeśli coś pójdzie nie tak

Ważne, żeby dziecko wiedziało, jak ma się zachować, jeśli coś je przestraszy albo wydarzy się coś niepokojącego. W takiej sytuacji może:

  • najpierw zadzwonić do rodziców;
  • skontaktować się z zaufanymi osobami;
  • poprosić o pomoc sąsiadów, których zna;
  • zadzwonić pod numer alarmowy 112, jeśli nie uda się skontaktować z nikim bliskim

Koniecznie podkreśl też jedną najważniejszą rzecz: lepiej zadzwonić bez potrzeby, niż nie zadzwonić wtedy, gdy pomoc naprawdę jest potrzebna.

Praktyczne wskazówki: jak przygotować dziecko

Taką wiedzę najlepiej utrwala się przez proste, regularne powtórki. Oto co możesz zrobić:

Przećwicz różne sytuacje

  • „Co zrobisz, jeśli ktoś zadzwoni do drzwi?”
  • „A co zrobisz, jeśli nagle zabraknie prądu?”

Poćwiczcie korzystanie z telefonu

Pozwól dziecku samodzielnie wybrać najważniejsze numery.

Przygotuj listę kontaktów

Zostaw ją w widocznym miejscu i pokaż dziecku, gdzie dokładnie się znajduje.

Zróbcie “próbę generalną”

Wyjdź z domu na 10–15 minut i zobacz, jak dziecko poradzi sobie w takiej sytuacji.

Zanim wyjdziesz

Krótka lista kontrolna:

  • Twój telefon i telefon dziecka są naładowane;
  • Dziecko wie, dokąd wychodzisz i kiedy wrócisz;
  • Dziecko ma pod ręką listę zaufanych kontaktów;
  • Omówiliście wspólnie, co dziecko może robić, a czego nie.

Комментарии

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *